
تأثیر تمرین تناوبی خیلی شدید بر وضعیت التهابی و اکسیدانی بافت هایپوکمپ موشهای صحرایی مبتلا به نارسایی قلبی- فیزیولوژی ورزشی
فیزیولوژی ورزشی و تندرستی ایران
فیزیولوژی ورزشی
چکیده
فهیمه فتاحی ۱
عباسعلی گائینی ۱
رضا نوری ۱
علیرضا قارداشی افوسی ۱
سهیلا عادلی ۲
۱ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
۲ مرکز تحقیقات الکتروفیزیولوژی، پژوهشکده علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
هدف: نارسایی قلبی بیماری مزمن و پیشروندهای است که با افزایش التهاب سیستمیک و استرس اکسایشی باعث التهاب عصبی میشود. هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرین تناوبی خیلی شدید (HIIT) بر سایتوکاینهای التهابی و ضدالتهابی (IL-1β و IL-10)، وضعیت اکسیدانی و آنتیاکسیدانی (SOD و MDA) هایپوکمپ موشهای صحرایی مبتلا به نارسایی قلبی بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه، ۲۴ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با میانگین وزن ۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم به صورت تصادفی به سه گروه سالم (H)، نارسایی قلبی (HF) و نارسایی قلبی و تمرین تناوبی خیلی شدید(HFT) تقسیم شدند. نارسایی قلبی با تزریق ایزوپروترنول القا شد. پس از پایان هشت هفته HIIT، بافت هایپوکمپ برداشته شد و مقادیر بافتی IL-1β، IL-10 SOD و MDA به روش الایزا سنجیده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد، مقادیر بافتی MDA و IL-1β گروه HF در مقایسه به گروه H افزایش یافت؛ در حالی که مقادیر SOD و IL-10در مقایسه با گروه H کاهش یافت (۰۱/۰P<). هشت هفته HIIT باعث کاهش مقادیر MDA و IL-1β و افزایش مقادیر SOD و IL-10 در مقایسه با گروه HF شد (۰۵/۰P<).
نتیجه گیری: براساس نتایج، هشت هفته HIIT، تعادل عوامل التهابی، ضدالتهابی و وضعیت آنتیاکسیدانی را در هایپوکمپ موشهای های مبتلا به نارسایی قلبی بهتر کرد. کاهش وضعیت التهابی، اکسیدانی و افزایش ضدالتهاب و آنتیاکسیدان در تعدیل التهاب عصبی ناشی از نارسایی قلبی مؤثر است.
کلیدواژهها
HIIT، نارسایی قلبی، التهاب عصبی، فیزیولوژی ورزشی