

اثر مداخله ترکیبی و جداگانه تمرین تناوبی با شدت بالا و مکملیاری عصاره بوقناق بر بیومارکرهای آپوپتوز در بافت عضله دوقلو موشهای نر مبتلا به دیابت نوع ۲- فیزیولوژی ورزشی
فیزیولوژی ورزشی و تندرستی ایران
مجله فیزیولوژی ورزشی
چکیده
غسان عامر بیدنو ۱
اصغر توفیقی ۱
بهرام جمالی ۲
محمد رضا شیری شاهسوار ۳
۱ گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
۲ دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم پایه، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
۳ گروه تغذیه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
هدف: دیابت نوع ۲ (T2DM) اختلال متابولیک شایعی است که با مقاومت به انسولین و نقص ترشح انسولین همراه است و موجب آسیب و تحلیل عضلانی میشود. ازآنجاکه استرس اکسیداتیو و آپوپتوز نقش مهمی در آسیب عضلات اسکلتی در دیابت دارند، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و عصاره بوقناق، به صورت جداگانه و ترکیبی، بر بیومارکرهای آپوپتوز در عضله سولئوس موشهای دیابتی بود.
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی، ۵۰ موش صحرایی نر به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی+بوقناق، دیابتیHIIT+ و دیابتی+HIIT+بوقناق. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین (STZ) القا شد. مداخلات شامل شش هفته تمرین HIIT و تجویز خوراکی عصاره بوقناق (۱۰۰ میلیگرم/کیلوگرم) بود. در پایان دوره، سطوح پروتئینهای Bax و Bcl-2 و نسبت Bax/Bcl-2 در عضله سولئوس اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که تمرین HIIT باعث کاهش معنادار BAX (p=0.001) و افزایش معنادار Bcl-2 (p=0.001) در مقایسه با گروه کنترل دیابتی شد. تجویز بوقناق بهتنهایی تأثیر معناداری بر سطوح Bax و Bcl-2 نداشت(p>0.05) . درمقابل، گروه ترکیبی کاهش چشمگیر BAX (p=0.001)، افزایش چشمگیر Bcl-2 (p=0.001) و کاهش قابلتوجه نسبت Bax/Bcl-2 را نشان داد که از سایر گروههای مداخلهای بیشتر بود.
نتیجه گیری: نتایج مطالعه بیانگر آن است که تمرین HIIT اثرات حفاظتی قابلتوجهی بر عضلات دیابتی دارد و ترکیب آن با عصاره بوقناق میتواند این اثرات را تقویت کند و میزان آپوپتوز را کاهش دهد. به طور کلی، مداخله ترکیبی HIIT و بوقناق ممکن است رویکردی مؤثر برای مدیریت و کاهش عوارض عضلانی مرتبط با دیابت نوع ۲ باشد.
کلیدواژهها
تمرینات تناوبی با شدت بالا، عصاره بوقناق، دیابت نوع ۲، آپوپتوز، فیزیولوژی ورزشی